Odmiany Duraka

W Duraka gra się na wiele sposobów w całej Rosji i Europie Wschodniej. Oto główne odmiany i zasady domowe – każdą z nich włączysz w ustawieniach gry.

Durak Podkidnoj (dorzucany)

Najpopularniejsza wersja, o której myśli większość ludzi, mówiąc „Durak”. Po pierwszym ataku pozostali gracze mogą dorzucać karty o wartościach, które już leżą na stole – do sześciu w jednym starciu i nigdy więcej, niż obrońca zdoła odbić. Tutaj to domyślna gra.

Durak Pierewodnoj (przekazywany)

Zanim pobije jakąkolwiek kartę, obrońca może przekazać atak, dokładając kartę tej samej wartości. Atak, teraz większy o jedną kartę, przechodzi na następnego gracza, który może go przekazać dalej. Gdy choć jedna karta zostanie pobita, w tym starciu nie można już przekazywać.

Popularna zasada domowa pozwala obrońcy przekazać atak, tylko pokazując atut tej samej wartości zamiast go zagrywać. Aby tak grać, włącz w ustawieniach „Przekazanie przez pokazanie atutu”.

Rozmiary talii

Standardowa talia ma 36 kart (od szóstki do asa). Talia 24 kart (od dziewiątki do asa) daje krótkie, ostre partie dla dwóch lub trzech graczy, a pełna talia 52 kart (od dwójki do asa) – dłuższe rundy i więcej swobody przy stole na pięć lub sześć osób.

Zasady domowe, które możesz włączyć

• Pierwsze starcie maks. 5 kart. Pierwszy atak w rundzie może liczyć najwyżej pięć kart.
• Ścisła kolejność dorzucania. Dopóki główny atakujący nie spasuje, tylko on może dorzucać karty; potem mogą dołączyć pozostali.
• Przegrany broni się pierwszy. W następnej rundzie poprzedni dureń broni się pierwszy.
• Remis na niekorzyść obrońcy. Jeśli dwaj ostatni gracze jednocześnie pozbędą się kart, durniem zostaje obrońca.

Liczba graczy

W Duraka może grać od 2 do 6 osób, a najlepiej gra się we 3 lub 4. We dwóch to czysty pojedynek pamięci i wyczucia; w pięciu lub sześciu dorzucane karty szybko się piętrzą, a talia błyskawicznie się kończy. Przy stołach online siada od 2 do 6 graczy, a wolne miejsca mogą zająć gracze komputerowi.